‘insan yok, ama bütünüyle manzaranın içinde’.
cezanne
yalnızlık, bağlantısızlık değil. bağlantıların zayıflığından bihaber olmak hâli. kuvvet, sezgidir, zayıflıklar haritasını görmek.
deleuze-guattari: ‘eylem, akıldır’.
süreç. günlük’ün sonsuzluk’la bağlantısının zihinsel bir kurgusu olarak süreç. eyleme geçmek, siyasallaşmak, iletişim halinde olmak ve söylem geliştirmek.
yalnızlık bir uyku hâli. uyku hâlindekilerin kendilerini uyanık zannetmeleri mevcut durumlarının devamlılığını sağlıyor. insanı öldüren ötekidir. ölmüşler, uyku halindedirler ya da gerçekten ölmüşlerdir, dönüşmüşlerdir. uykuya geçmek, ölmeyi başarmaktır. burada bilinç var. bir insanın diğerini yok etmesi, bilinç ve plan olaylarının dışında bir aktarım, kesişme ve miras olayıdır. uykudan rûya ile uyanmak mümkün. birden ve var güçle dikilmek.
zarafet, rûyadır. zarafet, insanın kendi ile ilişki oluşturmasında bir yol olarak zarafet. kendi ile kurulan ilişki, tekrar ederek, başkasına sirayet eder. başkası, kişinin kendi ile ilişkisine bakarak, ilişki kurar. şiddet ve onun içinde aşk, dışardakinin gördüklerini uygulama şansı bulması ile oluşur. kurtuluş, başkasının görmesini engellemek ve onları kendilerine yönlendirmek, iki yol.
rûyasızlar, insan sıkıntısı çekenlerdir. hariciler.
hangi akıl?
akıl, zarafetin olumlulanması, içselleştirilmesi, yansıtılmasıdır. diğer türlü, o, bir tuzak, hastalık kaynağı, rûya için engel.
16 Aralık 2010
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder